Artist : The kids
Title : We will rock you


ช่วงนี้เครื่องเป็นอะไรไม่รู้
ออนไลน์ msn ทีไร แล้วโปรแกรมมันค้างทุกทีไป
สงสัยอาการเก่าๆ ของเครื่องนี้มันจะกลับมาอีกแล้ว

อาการที่ว่าคือ "หมั่นไส้ user"

เพราะคนอื่นใช้ไม่เห็นเป็นอะไร สบายดี
แต่พออิงใช้ แฮ้งค์เอา แฮ้งค์เอาซะงั้น

(จะว่าอิงใช้ไม่เป็น ก็ไม่น่าใช่ -"- << ไม่ใช่แน่น๊อนนน)

ผู้เชี่ยวแนะมาว่า ควรลง IE ใหม่
เพราะมันอาจจะเกิดอาการ
ชนกันสะบึ้ม (crash) อยู่ภายในก็เป็นได้
(ถ้างั้นคนอื่นเล่น มันก็น่าจะเป็นด้วยสิ เง้ออ)

ไปตัดผมเมื่อวานตอนเย็นๆ มา
ดีที่ชักชวนหม่าม้าไปด้วย
ไม่งั้นกลับบ้านมา ทรงที่ได้อาจจะเป็น

" ทรงเกรงใจช่าง "

เนื่องจากตัดรอบแรก มันสั้นไป
อิงรึก็เกรงใจช่างจัง
แม้จะเป็นช่างประจำแต่ก็เกรงใจอยู่ดี

พอดรายผมแห้ง หม่าม้าก็ติงว่า
ยังยาวอยู่เลยนะ หน้าไม่เห็นเปลี่ยน
(หน้าเดิมดูแห้งแล้งแจ้งเจื่อนมากค่ะ)

ก็เลยเอ้า........

" พี่ช่างคะ เอาออกอีกหน่อยเถอะค่ะ
มันไม่ค่อยสั้นเลย ผมข้างหน้ายาวๆ
หน้าอิงแลดูเจื่อนมากๆ ค่ะ "
(นึกภาพกันเองแล้วกัน
ว่าเจื่อนที่ว่าน่ะมันเป็นยังไง)

สารภาพเลย พี่ช่างหน้าตาดีพอประมาณ
แถมเป็นกันเอ๊ง กันเอง
พอยื่นมือมาจับผมใกล้ๆตาทีไร
อู้ยยย จั๊กเจียมใจจริงจริ๊งงง ^^"
(ได้ข่าวว่าพี่เขาแต่งงานแล้วนาคุณอิง)

จนพี่เขาซอยไล่ใหม่ทั้งหมดจะเสร็จอยู่ละ
นั่งพินิจซ้ายขวา อยู่หลายรอบ
ก็ยังรู้สึก ขัดๆ ยังไงพิกล

แต่ด้วยอารมณ์เกรงใจ
นั่งเด็ดกลีบดอกไม้ในใจอยู่นั่นล่ะค่ะ
บอกดี ไม่บอกดี ท้วงดี ไม่ท้วงดี
ถามดี ไม่ถามดี ปล่อยเลยตามเลย ดีหรือไม่ดี

มันยังไม่สั้นตามใจปรารถณานี่ค้าาาาาา

ท้ายสุดก็ตัดสินใจ ทักท้วงไปค่ะ
คราวนี้เอานิ้วจิ้มๆ เลย

" พี่คะ เอาสั้นเท่านี้เลยได้ไหมอ่ะคะ "
(น้ำเสียงเกรงใจ อ่อนน้อมสุภาพ สุดฤทธิ์ << ทั้งๆที่เป็นลูกค้า -"-)

พี่ช่างก็แสนดี๊ แสนดี

" ได้ครับ ได้ครับ เอาเท่านี้เลยนะครับ "

แล้วนี่ก็อีกเหตุผลหนึ่ง ที่ผูกใจกับร้านนี้
ตัดผมสวยนาน แถมยังมี service mind เต็มเปี่ยม
(ยืนยัน ว่าไม่เกี่ยวกับช่างหล่อแต่อย่างใด
เพราะพี่เขาแต่งงานแล้ว เหะเหะ)

ถ้าไปร้านไหน ไม่ว่าจะเป็นการขายอะไรก็ตาม
เห็นคนขายหน้าหงิก ตีหน้างอ
นี่อิงเกลียดเด็ดๆ เชียว แล้วหมายหัวไว้เลย
จะไม่เข้าร้านนั้นอีก "ถ้าไม่จำเป็น"
(ประโยคหลังใส่เอาไว้ เพื่อเป็นช่องโหว่ทางพันธะสัญญาให้ตัวเอง อิอิ)

ที่จริงแล้ว เคยได้ยินมาว่า
ในทางการตลาดแล้ว
ลูกค้าแบบนี้จะเป็นแบบที่น่ากลัวที่สุดค่ะ
เพราะจะไม่ชี้ถึงข้อเสียเลย
แต่จะเลิกซื้อเลิกใช้บริการนั้นไปเลย
โดยที่ทางเจ้าของสินค้าหรือบริการนั้นๆ เอง
ก็ไม่รู้เหตุผลว่าลูกค้าหายไปไหน เพราะอะไร

แต่ถ้ามีการคอมเพลนท์ ในบริษัทใหญ่ๆ
จะมีการเก็บสถิติแล้ว ทำการประเมินผล
หาสาเหตุ แก้ไขปัญหา เพื่อลดสถิตินั้นๆ
(ซึ่งถ้ามาถึงระดับนี้ พนักงานที่ถูกคอมเพลนท์
คงร้องในใจว่า "ซวยแว้วววววว..... " )

ป.ล. 1 แล้วทำไมมาจบที่ คอมเพลนท์ ??
ป.ล. 2 อิอิ แอบโกงด้วยการใส่สาระลงไปตรงท้าย
อืมมม มีสาระแล้วดูผิดปกติจริงๆ -"-
ป.ล. 3 ปลาทองถ้าเป็นโรคเกล็ดพอง จะไม่มีวันหาย
.... ตายสถานเดียว .... โรค (โลก) นี้โหดร้ายจริงๆ
(จริงๆ แล้วมีทางหายแต่เปอร์เซ็นต์น้อยมากๆ << สถิติบ้านอิง
เท่าที่เคยป่วยมาเกือบ 10 เคยหาย อยู่ตัวเดียว -"-)

ป.ล. 4 จ่ายค่าซอยผมแค่ 200 บาท
แต่แก้ตรงนี้ แก้ตรงนั้น จนช่างซอยแก้ให้ใหม่อีก 2 รอบ
รวมเป็น 3 รอบ .... อิอิ เล่นซะคุ้มเลย

ป.ล. 6 อิงไม่ได้จู้จี้น้าา แต่จ่ายเงินแล้ว
ก็ต้องให้ได้คุ้มค่าเงินที่จ่ายสิค้าาาาา << ถูกต้องตามหลักตรรกะของอิงเป็นที่สู้ดดดดด

ป.ล. 7 ทำนองเพลงโจ๊ะ พรึมๆ ดีไหม

ป.ล. 8 พอจะทดแทนกันกับเพลงเติมน้ำมัน ของไมโคร ได้ไหมนิ
(คุณ Loft มาทักไว้ เลยต้องแก้หน้ากันหน่อยย
ก็พอไหวนะคะ ใส่เพลงร็อคอิงเก๊าะพอไหวอยู่...)