บ่ายแก่วันหนึ่ง
หม่าม้ามาพักฟื้นที่บ้านละ
อิงเกิดอยากทำซึ้ง.....
คุณอิง : ความจริง... หม่าม้า "ไม่สบาย" ก็ดีนะ
หม่าม้า : อ้าว... ม้า "ไม่สบาย" ดีหรอ.. (ลูกสาวชั้นมันเพี้ยนรึเปล่าเนี่ย)
คุณอิง : (แอบยิ้ม โฮะๆๆ ได้ทำซึ้งๆ) ดีซี่....อิงรู้สึกได้ดูแลหม่าม้าบ้างไง
(ยิ้มพิมพ์ใจตบท้าย ไงล่าา ซึ้งม้ายๆๆ)
หม่าม้า : (ทำท่าคิดๆ ซึ้งเปล่าก็ไม่รู้) ปกติอิงก็พาม้าไปช็อปปิ้งไง
นั่นก็เรียกว่า ดูแล แล้วเหมือนกัน
คุณอิง : ม่ายอ่าา อันนั้นบางที อิงก็แอบบ่น (สารภาพบาปซะเลย -"-)
หม่าม้า : (น่าจะเริ่มซึ้งแล้ว) แต่ม้าว่า นั่นก็ดูแลแล้วนะ
ม้าถึงบอกไง... มีลูกเนี่ย ถึงยังไง พอไม่สบายก็ยังมีคนดูแล
เพราะฉะนั้น อิงต้องหาแฟน แล้วแต่งงานแล้วมีลูกนะ
แก่แล้วจะได้มีคนดูแล
คุณอิง : แป่ววว -"- (มาเรื่องนี้ได้ไงเนี่ยยย โหยยย หมดซึ้งเลย)
เสียงป๊าลอยมา....
" เฮ้ยยย อย่ากดดันลูกน่า เดี๋ยวได้คนไม่ดี "
คุณอิง : อิอิ ^0^ (มีป๊าเป็นกองหนุน สอยคานสบายๆ เลยเรา)
+~+~+~+~+~+~+~+~+
จากที่หม่าม้าเข้าโรงพยาบาลวันก่อน
พอกลับมาบ้านได้สองสามวัน
สงสัยว่าป๊ากับม้า จะเป็นผู้เชี่ยวทางไวรัสแล้วล่ะ
ป๊ากางอินเตอร์เนต ใช้กูเกิ้ลเป็นตำราคู่ชีพ
ส่วนหม่าม้า เอาประสบการณ์ป่วย 1 หนมาเดิมพัน
วิเคราะห์กันใหญ่ ว่า ไวรัสอะไร
มีหันมาขอเสียงจาก ขุนอิงพลอยพยัก เป็นระยะๆ
ถ้าอิงจำไม่ผิด
หมอบอกว่า หมอยังไม่รู้เลยไวรัสอะไร
แต่ป๊ากับหม่าม้า สงสัยจะรู้แล้วว่าเป็นไวรัสอะไร
(เห็นวิเคราะห์กันอย่างจริงจังน่าดู ^0^)
+~+~+~+~+~+~+~+~+
พอเห็นเม้นต์ entry
ล่าสุดเลยอยากคุยกะคนอ่านด้วย ^-^
น้องต้าร์ : คิคิ พี่ถูกใจ๊ ถูกใจ รวมพลคนสวยเนี่ย
สงสัยพี่ต้องไปด้วยแน่ๆ
(เอ่อมม แต่น้องต้าร์ชอบพาดพิงนะเนี่ยย อิอิ)
9 : ขอบคุณค่ะ หม่าม้าดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ (ช็อปปิ้งได้แล้วอ่า หายห่วง)
พี่ซัน : หมอบอกว่า ไม่แนะนำ น้ำหวานค่ะ ติ๊ดสะดีใหม่บอกว่า
น้ำหวาน จะเปลี่ยนเป็น แป้ง แป้งเปลี่ยนเป็นไขมัน ไขมันจะไปหุ้มตับ
ทำให้อาการอักเสบหายได้ช้าลงอ่ะค่ะ (แต่หมอบางคนก็ยังให้ดื่มน้ำหวานอยู่)
แต่เก๊าะ... ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ ^^
คุงจิม : ทำไดฯ เมื่อวานเสียทรงโม้ดดดด -"- (ว่าแต่ ขำไรนักหนาเคอะ)
พี่เล็ก : ชะ... ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะเวลาคนอื่นล้ม
อิงก็หัวเราะสมน้ำหน้าเหมือนกัน 555
(มิน่า กรรมสนองเลย เอิ๊กกกส์)
คุณเมย์ : อ่าา ไม่อยากอวดเลย แต่อิงว่า ท่าล้มอิงถ้ามีกล้องถ่ายส่งออกทีวี
สู้กายกรรมเปียงยางได้สบายๆ เลยนะคะ (มีหลายเวอร์ชั่นด้วยนะ
ล้มซ้ายล้มขวา ตีลังกาตกกะได ก็ทำมาแล้ว)
พี่แอน : อ่าา ใช่ค่ะพี่แอน พยาบาลบางคนก็น่ารัก
มี service mind และใจรักในวิชาชีพอย่างเต็มเปี่ยม
ก็คละๆ ปนๆ กันไปเหมือนทุกสาขาอาชีพมั้งอ่า
ป.ล. อืมม อิงก็กลัวอยู่เหมือนกันพี่แอน ถ้าแก่แล้ว
ยังซุ่มซ่ามอย่างงี้ สงสัยต้องวิ่งเข้าวิ่งออก โรงหมอเป็นว่าเล่นแน่ๆ
เจ๊ทราย : หง่าา แล้วงี้ กว่าจะมีคนเอ็นดูใจจริงๆ
อิงมิกระดูกกระเดี้ยวเบี้ยวไปทั้งตัวหรอคะ
นุ้งโน๊ต : ไม่รู้อ่ะค่ะ พี่ก็กะจะแย่งหม่าม้ากินนะ
แต่แบบเวลามันอยู่ในชามโรงพยาบาล
พี่รู้สึกรสชาติมันจืดๆ ชืดๆ ป่วยๆ พิกล พี่เลยไม่ได้แย่ง
(พี่ดูเป็นคนมีเหตุผลดีจัง)
คุณอ้อม : เอ่อ ไม่อยากสารภาพเลย แต่อิงเอาขนมมา
แอบกินกับหม่าม้าตอนดึกๆ เหมือนกัน อิอิ
คุณปอ : มันจะงามเหรอคะ เอาภาพมาลง อย่างกะ candid camera ^^"
คุณ kisara : ต้องรอให้ลงแบบไม่เจ็บตัวก่อนอ่ะค่ะ
ไม่งั้นต่อให้ท่าสวย แต่ตอนลงแต่ละทีดัง "ผลั๊วะ" (ตามด้วยโอดโอย)
เห็นจะโดนตัดคะแนนเกลี้ยงแน่เลย ^^"
คุณไปป์ : สงสัยท่าทางคุณไปป์ จะชอบไปเฝ้าไข้ ^o^
เอ่อ.... แต่อิงเถียงหัวชนกำแพงเมืองจีนเลยนะ
(ชนฝามันดูไม่หนักแน่นเท่าไหร่) อิงไม่แก่กว่าคุณอ่ะ
แต่ไม่ได้ฉีดยา น่าจะเพราะตกสำรวจ หุหุ
พี่ลอฟ : น่ารักตรงหนายอ่ะ พี่ลอฟ
น้องปัท : โอ้วว คำมั่นสัญญา นี่เขาห้ามอ่านต่อหน้าธารกำนัลนะคะ
พี่เวลาจะหยิบมาอ่านใหม่ ยังต้องแอบอ่านตอนคนนอนหมด
ตื่นเช้ามาตาบวม อย่างกะเพิ่งอกหักใหม่ๆ งั้นล่ะ ตุ่ยเลย เอิ๊กๆๆ
ป.ล. คุณหมอเท่ห์จริงๆ ค่ะ พี่แอบจำชื่อมาละ คุณหมอจักรพันธ์ 555
คุณคิตตี้ : ขอบคุณค่ะ
คุณหมอจอย : คิดถึงหมอจอยดิ่คะ คิดว่า...
หมอจอย จะมีเพื่อนหมอหล่อๆ เท่ห์ๆ มั่งไหมน้าา
(อืมม คิดถึงแบบมีผลประโยชน์กันเห็นๆ -"-)
คุณซี : หม่าม้าคงต้องออกค่ะ เพราะบอกหมอหล่อทีไร
ป๊าค้อนขวับๆ ทุกทีไป แต่ลูกสาวอย่างอิงนี่นั่งรอเวลา แปดโมงเช้าค่ะ
คือมันเป็นเวลาที่หมอจะมาตรวจอาการคนไข้น่ะค่ะ 555 (คนเรานี่นะ -"-)
พอกลับมาตอบเม้นต์เหมือนตอนเริ่มเขียนไดฯใหม่ๆ สมัยไดฯ ฮับโน่นนน รู้สึก........
.
.
.
.......เมื่อย..... เหะเหะ (บ้าจี้ ขี้เม้าท์ เลยชอบตอบยาวๆ)
.
.
.
แต่ ก็สนุกดี เหมือนได้คุยกับคนที่มาอ่านไดฯ ผ่านทางไดฯ นี่ล่ะค่ะ
(ถือเป็นการสนทนาแบบ ฟรีซดราย << เก็บได้นานกว่าตากแห้งเฉยๆ อิอิ)
Artist : Ephemera
Title : Country song
ชอบเพลงนี้จริง ... This is not meant for me ...I'm as helpless as a girl can be..
