อ่านหนังสือพิมพ์วันก่อน
ก็เจออะไรแปลกๆ แต่น่าสนุก
(สนุกไปทุกเรื่องแหล่ะ..หล่อนน่ะ)
เลยเอามาเผื่อกัน

เวปไซต์ที่ใช้ส่งเมล์ถึงตัวเองในอนาคต ^^

อ่านทีแรกทำให้นึกถึงโดราเอมอนตอนหนึ่ง
ที่มีโดเรมอนย้อนเวลากลับมาหาตัวเอง
เพื่อปลุกตัวเอง อิอิ ตลกดี

อิงลองเข้าไปดูแล้วนะคะ เวปที่ว่า

www.futureme.org

แต่ยังนึกไม่ออกว่าจะส่งอะไรหาตัวเองดี
เขาว่ากันว่า สามารถส่งไป
ถึงตัวเองในอนาคต
ตั้งแต่พรุ่งนี้จนถึง 35 ปีข้างหน้าเลย
(ไอ่ครั้นจะส่งไปบอกตัวเองว่า แก่แล้ว
ก็คิดว่าถึงตอนนั้นน่าจะรู้ตัวอยู่แล้ว เลยไม่รู้จะส่งทำไม ^^")

แต่นึกๆ แล้วก็น่าสนุกดี
ถึงป่านนั้นเราอาจจะลืมไปแล้ว
ว่าเล่นอะไรเพี้ยนๆ ไว้
หรือดีไม่ดี ถึงตอนนั้นอาจจะโดนเทคโนโลยีอื่นกลบทับ
กลายเป็นของเด็กเล่นพื้นๆ ไปแล้ว

อยากส่งอะไรหาตัวเองกันบ้างไหม ^^
ถ้าไปส่งมาบอกอิงมั่งนะ ...
(แล้วจะไปอยากรู้กะเขาทำไมล่ะเนี่ยยยย ยุ่งจริง)

ป.ล. อัพสั้นๆ แก้อากาศหนาวค่ะ (เกี่ยวไหมล่ะนั่น -"-)

ป.ล.2 ไปเดินดูเขาขายต้นไม้ ริมถนนวงแหวนมา
โอ้ยย หน้าหนาวนี่ดอกไม้มันสวยงามบานใจดีจริง
เห็นแล้วอยากซื้อไปหมดเล้ยย แต่ก็ไม่ได้ซื้อ
เพราะซื้อมา คงทำมันตาย -"-

ป.ล.3 แก็งค์หมาหน้าบ้าน หายเรี่ยมมม
สงสัยไปหาที่หลบลมกันมั้งนิ (แล้วจะไปยุ่งอะไรกะมันเล่าาาา)

ป.ล.4 มี ป.ล. เยอะๆ เพื่อใส่ความคิดสัพเพเหระค่ะ
เห็นคนทักเยอะ ก็อายเหมือนกัน แต่อยากใส่ เหะเหะ

ป.ล.5 เขาว่ากันว่าเด็กเกิดฤดูไหน จะรักฤดูนั้น จริงป่ะคะ
ตู่เอาว่าจริง (ส่วนเด็กคนไหนเกิดฤดูร้อน
ก็ไปเถียงกะ "เขา" ที่ว่าเองละกัน เหะเหะ)

ป.ล.6 เพิ่งคิดได้ว่า หนังสือที่บ้านไร้ระเบียบเกินไปแล้ว
ก็อิตอนที่นึกอยากอ่าน ฤทธิ์มีดสั้น ของป๊า แต่ไปหาแล้วไม่เจอ
ป๊าก็บอกมี ม้าก็ว่าเคยเห็น... แต่ทำไมหาไม่เจอก็มิรู้
(หรืออิงจะเริ่มแก่ สายตาเลยฝ้าฟาง-"-)

ป.ล.7 ถ้าคนเราเลิกใส่ใจและทะเลาะกัน
เพียงเพราะเรื่องงี่เง่า เล็กๆน้อยๆ
ชีวิตมันน่าจะมีความสุขมากกว่านี้นะ... ว่างั้นไหมคะ


Artist : Olivia Olson
Title : All I want for Christmas is you

บ่ายแก่วันหนึ่ง
หม่าม้ามาพักฟื้นที่บ้านละ
อิงเกิดอยากทำซึ้ง.....

คุณอิง : ความจริง... หม่าม้า "ไม่สบาย" ก็ดีนะ

หม่าม้า : อ้าว... ม้า "ไม่สบาย" ดีหรอ.. (ลูกสาวชั้นมันเพี้ยนรึเปล่าเนี่ย)

คุณอิง : (แอบยิ้ม โฮะๆๆ ได้ทำซึ้งๆ) ดีซี่....อิงรู้สึกได้ดูแลหม่าม้าบ้างไง
(ยิ้มพิมพ์ใจตบท้าย ไงล่าา ซึ้งม้ายๆๆ)

หม่าม้า : (ทำท่าคิดๆ ซึ้งเปล่าก็ไม่รู้) ปกติอิงก็พาม้าไปช็อปปิ้งไง
นั่นก็เรียกว่า ดูแล แล้วเหมือนกัน

คุณอิง : ม่ายอ่าา อันนั้นบางที อิงก็แอบบ่น (สารภาพบาปซะเลย -"-)

หม่าม้า : (น่าจะเริ่มซึ้งแล้ว) แต่ม้าว่า นั่นก็ดูแลแล้วนะ
ม้าถึงบอกไง... มีลูกเนี่ย ถึงยังไง พอไม่สบายก็ยังมีคนดูแล
เพราะฉะนั้น อิงต้องหาแฟน แล้วแต่งงานแล้วมีลูกนะ
แก่แล้วจะได้มีคนดูแล

คุณอิง : แป่ววว -"- (มาเรื่องนี้ได้ไงเนี่ยยย โหยยย หมดซึ้งเลย)

เสียงป๊าลอยมา....

" เฮ้ยยย อย่ากดดันลูกน่า เดี๋ยวได้คนไม่ดี "

คุณอิง : อิอิ ^0^ (มีป๊าเป็นกองหนุน สอยคานสบายๆ เลยเรา)

+~+~+~+~+~+~+~+~+

จากที่หม่าม้าเข้าโรงพยาบาลวันก่อน
พอกลับมาบ้านได้สองสามวัน

สงสัยว่าป๊ากับม้า จะเป็นผู้เชี่ยวทางไวรัสแล้วล่ะ
ป๊ากางอินเตอร์เนต ใช้กูเกิ้ลเป็นตำราคู่ชีพ
ส่วนหม่าม้า เอาประสบการณ์ป่วย 1 หนมาเดิมพัน

วิเคราะห์กันใหญ่ ว่า ไวรัสอะไร

มีหันมาขอเสียงจาก ขุนอิงพลอยพยัก เป็นระยะๆ

ถ้าอิงจำไม่ผิด
หมอบอกว่า หมอยังไม่รู้เลยไวรัสอะไร

แต่ป๊ากับหม่าม้า สงสัยจะรู้แล้วว่าเป็นไวรัสอะไร
(เห็นวิเคราะห์กันอย่างจริงจังน่าดู ^0^)

+~+~+~+~+~+~+~+~+

พอเห็นเม้นต์ entry
ล่าสุดเลยอยากคุยกะคนอ่านด้วย ^-^

น้องต้าร์ : คิคิ พี่ถูกใจ๊ ถูกใจ รวมพลคนสวยเนี่ย
สงสัยพี่ต้องไปด้วยแน่ๆ
(เอ่อมม แต่น้องต้าร์ชอบพาดพิงนะเนี่ยย อิอิ)

9 : ขอบคุณค่ะ หม่าม้าดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ (ช็อปปิ้งได้แล้วอ่า หายห่วง)

พี่ซัน : หมอบอกว่า ไม่แนะนำ น้ำหวานค่ะ ติ๊ดสะดีใหม่บอกว่า
น้ำหวาน จะเปลี่ยนเป็น แป้ง แป้งเปลี่ยนเป็นไขมัน ไขมันจะไปหุ้มตับ
ทำให้อาการอักเสบหายได้ช้าลงอ่ะค่ะ (แต่หมอบางคนก็ยังให้ดื่มน้ำหวานอยู่)
แต่เก๊าะ... ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ ^^

คุงจิม : ทำไดฯ เมื่อวานเสียทรงโม้ดดดด -"- (ว่าแต่ ขำไรนักหนาเคอะ)

พี่เล็ก : ชะ... ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะเวลาคนอื่นล้ม
อิงก็หัวเราะสมน้ำหน้าเหมือนกัน 555
(มิน่า กรรมสนองเลย เอิ๊กกกส์)

คุณเมย์ : อ่าา ไม่อยากอวดเลย แต่อิงว่า ท่าล้มอิงถ้ามีกล้องถ่ายส่งออกทีวี
สู้กายกรรมเปียงยางได้สบายๆ เลยนะคะ (มีหลายเวอร์ชั่นด้วยนะ
ล้มซ้ายล้มขวา ตีลังกาตกกะได ก็ทำมาแล้ว)

พี่แอน : อ่าา ใช่ค่ะพี่แอน พยาบาลบางคนก็น่ารัก
มี service mind และใจรักในวิชาชีพอย่างเต็มเปี่ยม
ก็คละๆ ปนๆ กันไปเหมือนทุกสาขาอาชีพมั้งอ่า
ป.ล. อืมม อิงก็กลัวอยู่เหมือนกันพี่แอน ถ้าแก่แล้ว
ยังซุ่มซ่ามอย่างงี้ สงสัยต้องวิ่งเข้าวิ่งออก โรงหมอเป็นว่าเล่นแน่ๆ

เจ๊ทราย : หง่าา แล้วงี้ กว่าจะมีคนเอ็นดูใจจริงๆ
อิงมิกระดูกกระเดี้ยวเบี้ยวไปทั้งตัวหรอคะ

นุ้งโน๊ต : ไม่รู้อ่ะค่ะ พี่ก็กะจะแย่งหม่าม้ากินนะ
แต่แบบเวลามันอยู่ในชามโรงพยาบาล
พี่รู้สึกรสชาติมันจืดๆ ชืดๆ ป่วยๆ พิกล พี่เลยไม่ได้แย่ง
(พี่ดูเป็นคนมีเหตุผลดีจัง)

คุณอ้อม : เอ่อ ไม่อยากสารภาพเลย แต่อิงเอาขนมมา
แอบกินกับหม่าม้าตอนดึกๆ เหมือนกัน อิอิ

คุณปอ : มันจะงามเหรอคะ เอาภาพมาลง อย่างกะ candid camera ^^"

คุณ kisara : ต้องรอให้ลงแบบไม่เจ็บตัวก่อนอ่ะค่ะ
ไม่งั้นต่อให้ท่าสวย แต่ตอนลงแต่ละทีดัง "ผลั๊วะ" (ตามด้วยโอดโอย)
เห็นจะโดนตัดคะแนนเกลี้ยงแน่เลย ^^"

คุณไปป์ : สงสัยท่าทางคุณไปป์ จะชอบไปเฝ้าไข้ ^o^
เอ่อ.... แต่อิงเถียงหัวชนกำแพงเมืองจีนเลยนะ
(ชนฝามันดูไม่หนักแน่นเท่าไหร่) อิงไม่แก่กว่าคุณอ่ะ
แต่ไม่ได้ฉีดยา น่าจะเพราะตกสำรวจ หุหุ

พี่ลอฟ : น่ารักตรงหนายอ่ะ พี่ลอฟ

น้องปัท : โอ้วว คำมั่นสัญญา นี่เขาห้ามอ่านต่อหน้าธารกำนัลนะคะ
พี่เวลาจะหยิบมาอ่านใหม่ ยังต้องแอบอ่านตอนคนนอนหมด
ตื่นเช้ามาตาบวม อย่างกะเพิ่งอกหักใหม่ๆ งั้นล่ะ ตุ่ยเลย เอิ๊กๆๆ
ป.ล. คุณหมอเท่ห์จริงๆ ค่ะ พี่แอบจำชื่อมาละ คุณหมอจักรพันธ์ 555

คุณคิตตี้ : ขอบคุณค่ะ

คุณหมอจอย : คิดถึงหมอจอยดิ่คะ คิดว่า...
หมอจอย จะมีเพื่อนหมอหล่อๆ เท่ห์ๆ มั่งไหมน้าา
(อืมม คิดถึงแบบมีผลประโยชน์กันเห็นๆ -"-)

คุณซี : หม่าม้าคงต้องออกค่ะ เพราะบอกหมอหล่อทีไร
ป๊าค้อนขวับๆ ทุกทีไป แต่ลูกสาวอย่างอิงนี่นั่งรอเวลา แปดโมงเช้าค่ะ
คือมันเป็นเวลาที่หมอจะมาตรวจอาการคนไข้น่ะค่ะ 555 (คนเรานี่นะ -"-)

พอกลับมาตอบเม้นต์เหมือนตอนเริ่มเขียนไดฯใหม่ๆ สมัยไดฯ ฮับโน่นนน รู้สึก........
.
.
.

.......เมื่อย..... เหะเหะ (บ้าจี้ ขี้เม้าท์ เลยชอบตอบยาวๆ)
.
.
.
แต่ ก็สนุกดี เหมือนได้คุยกับคนที่มาอ่านไดฯ ผ่านทางไดฯ นี่ล่ะค่ะ
(ถือเป็นการสนทนาแบบ ฟรีซดราย << เก็บได้นานกว่าตากแห้งเฉยๆ อิอิ)

Artist : Ephemera
Title : Country song

ชอบเพลงนี้จริง ... This is not meant for me ...I'm as helpless as a girl can be..

มีโอกาสฟังเพลงนี้แค่หนแรกก็รู้สึกชอบเลย
ชอบที่สุดน่าจะเป็นท่อนฮุค

" ยังไงก็ยังติดพื้น ยังยืนยังเดินแบบฉัน
ใครที่เขามีปีก พร้อมจะบิน ก็ให้เขาบินไป
เกิดมาเป็นคนเดินช้า ก็ไม่ขอทำตามอย่างใคร
ฝันไม่ใหญ่เกินตัว.... "

ที่ชอบ เพราะตัวเองเป็นคนเดินช้าจริงๆ
... คือที่จริงเดินเร็ว แต่... ขาสั้น.. (ป่อยยย...) มันเลยช้า หุหุ

บางทีไปกับเพื่อนผู้ชาย ไอ่เพื่อนก็ขายาว
เดินเอาๆ ไม่หันมาเหลียวแลเพื่อนมั่งเลย
จนหันมาไม่เจอน่ะล่ะถึงจะรู้ตัวว่า ทิ้งอิงไว้ข้างหลัง
(ย้ำเพื่อนผู้ชายค่ะ เพราะถ้าเป็นแฟน คงเดิน
หงุงหงิงกะหนุงกะหนิงกันตลอดทาง
ไม่ทิ้งให้อิงจ้ำตามหลังแน่นอน...)

ถ้าเป็นเพื่อนผู้หญิงด้วยกันก็ยังดีหน่อย
นอกจากความสูง (ของขา) ที่ใกล้เคียงกัน
แล้วยังมักแวะพักสายตา
ที่จุดจูงใจใกล้ๆกัน (เช่น ร้านขายเสื้อผ้า
แผงขายต่างหู เป็นต้น ^^)

ฟังเพลงนี้เลย รู้สึกดีจริงๆ 555
(มันเกี่ยวมากเลยนะเนี่ย.....)
นอกจากเหตุผลเดินช้าแล้ว ยังรู้สึกเพลง
มันทำให้คนฟัง เดินไปในแบบที่ตัวเองเป็น
ดูแล้วเป็นตัวของตัวเองดี แค่เดินช้า ไม่ได้ทิ้งฝัน ^0^
(ประมาณ... ขาสั้น แต่ยังมั่นใจ อิอิ)

ที่จริงเขียนเกี่ยวกับหนังสือ Ring Spiral
Loop และ Birthday เอาไว้..
หนังสือของคุณ ซุสุกิ โคจิ ซึ่งคิดว่า
หลายๆ คนคงอ่านจบไป "นาน" แล้ว

แต่เขียนเสร็จ อ่านดูอีกรอบมันไม่ค่อยเหมือน
เขียนรีวิวหนังสือที่ผู้คนเขาทำกันแฮะ

กลายเป็นว่าเหมือนเขียนว่า
อิงอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ไง 555
แล้วบังเอิญวันเขียนเสร็จยังไม่ว่างมาลง
เซฟเก็บไว้ พอมาวันนี้ก็ไม่อยากเอามาลงแล้ว
(เป็นงั้นไปอีก อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ จริงหนอคนเรา)

ก็งี้ล่ะคะ ฟังเพลงอินดี้ ต้องทำอารมณ์ขึ้นๆลงๆ
เผื่อจะได้ดู ติสต์ๆ กะเขามั่ง ฮี่ฮี่ (ลงทุนจริงๆ)

เอาไว้ช่วงไหนหายไปนานๆ แล้วไม่มีอะไรจะเขียน
จะเอามาลงแล้วกัน เรื่องมันผีๆ วิทย์ๆ ดีเหมือนกัน

นอกเรื่อง : วันก่อนไปซื้อต้นไม้เขาว่ากระถางละ 20
หม่าม้ากับอิงต่อตามธรรมเนียมรอบแรก 3 กระถาง 50 นะ
พ่อค้าก็เอ้า ว่าง่าย ว่าไงว่าตามกัน...
ระหว่างพ่อค้ากำลังไปหยิบถุงมาใส่ให้
สองแม่ลูกก็แอบซุบซิบกัน

หม่าม้า : อิงๆ เขามีบานชื่นแคระสีชมพูเหมือนบ้านเราเลย

อิง : อืออ แต่บ้านเราทำไมมันกลายเป็นสีขาวไม่รู้เนอะ (อ่านไม่ผิดค่ะ
มันเปลี่ยนเป็นสีขาวจริงๆ กำลังคิดว่าเป็นเพราะดิน)

หม่าม้า : นั่นน่ะสิ สีชมพูสวยจัง หม่าม้าอยากได้สีนี้อ่ะ

อิง : แอ่ะ.. ก็บ้านเราก็เป็นสีนี้แหล่ะ อิงว่ารออีกพักก่อน สีอาจจะ
เป็นสีเดิมก็ได้นะม้าา

หม่าม้า : หรอ.. แต่ม้าอยากได้อีกต้นนึงอ่ะ ไปใส่รวมๆ กัน

อิง : อ่าหรอ... ขอเขาดูมะ เผื่อเขาให้ (อิงคิดได้ไงไม่รู้)

หม่าม้า : เออเนอะ เดี๋ยวม้าลองดู (ม้าก็นะ ยุขึ้นดีเหลือเกิน)

อีกสักพัก...พ่อค้ากลับมาพร้อมถุง 1 ใบ

หม่ามี้ : นี่ๆ พ่อค้า... พี่เอา 6 กระถางเลยละกัน ร้อยนึงนะ

พ่อค้า : ครับๆๆ (ท่าทางดีใจ สงสัยวันนั้นจะขายไม่ค่อยดี)

หม่ามี้ : เออเนี่ย... พี่เอา 6 กระถางแล้ว แถมอันนั้นให้พี่ต้นหนึ่งสิ
ที่บ้านพี่มันเปลี่ยนเป็นสีออกขาวหมดเลย พี่จะเอาไปแซมกัน

พ่อค้า : (เหวอสุดๆ แต่ก็...) เอ่อ.. อ่า.. ก็ได้ครับ เห็นว่าพี่ซื้อง่าย
ผมแถมให้ละกัน

อิง : ..... (พ่อค้าเป็นโปเตโต้แน่ๆ... กล้าขอกล้าให้ ...ไว้มาขออีก 555)

ป.ล. โปเตโต้ คือชื่อวงที่ร้องเพลง
"กล้าขอ กล้าให้" ค่ะ (เผื่อใครไม่เก็ท ^^)

ป.ล.2 การซื้อต้นไม้เป็นความสุขอย่างหนึ่ง
เพราะเห็นของสวยๆงามๆตลอดทาง
(ได้ข่าวว่าตอนนี้ กุหลาบหิน เต็มบ้านเลย
เนื่องจากมันสวยดี เลยกวาดซื้อมาทุกสี)

ป.ล.3 ซื้อมาแล้วไปศึกษาวิธีเลี้ยงด้วยนะคะ
ไม่งั้นประเดี๋ยวมันตายอ่า....

ป.ล.4 อืมม เลี้ยงปลาก็แทบแย่ละ ยังจะซื้อต้นไม้มาอีก.. -"-

ป.ล.5 มีคนติงแบบอ้อมๆ (แต่อิงก็ร้อนตัว 555)
เกี่ยวกับเรื่อง การหลงประเด็น เช่น...
ไดฯ เขาเขียนเรื่องหนึ่ง คุณเธอก็แล่นแตร๊เข้ามา
คอมเม้นต์อีกประเด็นหนึ่ง
ซึ่งเกี่ยวกันแต่ไม่ใช่ประเด็นหลักที่เขาต้องการ อะไรงั้น
อิงเลยสงสัยว่า เวลาอิงไปเม้นต์ให้ใครต่อใครเนี่ย

รู้สึกว่า อิงหลงประเด็นไหมอ่ะคะ (เสียเซลฟ์ไปเลยนะเนี่ย)
เพราะบางที เม้นต์เสร็จกลับไปอ่านเอง ก็รู้สึกนิดๆ เหมือนกัน
ว่าตัวเอง หลงประเด็นจริงๆ (เอ๊ะ ก็รู้ตัวนี่หว่า ^0^)

ขอรู้ความเห็นคนอื่นบ้างอ่ะค่ะ แต่คงแก้ไขอะไรไม่ได้ อิอิ
อิงเป็นงี้มานานละ Organize ไอเดียไม่ค่อยเก่ง
(แม้ว่าเมื่อก่อนตอนเขียน essay จะได้คะแนน part นี้มากสุด
แต่เข้าใจว่า..อาจารย์คงไม่รู้จะไปให้ตรงไหน ครั้นจะให้ตกเลย
ก็กลัวอิงเสียใจมั้ง เนื่องจากห่วยไปซะทุกที่
เลยมีแค่ตรงนี้ละมั้ง ที่พอจะช่วยได้ 555)

ป.ล. 5 อื่มม ตอนแรกนึกว่าวันนี้จะอัพสั้นๆ
ไปๆ มาๆ ก็เรื่อยเจื้อยอีก.... จนได้ -''-

ศิลปิน : เภา รัฐพล พรรณเชษฐ์
เพลง : คนไม่มีปีก

* น้องสาวเอามาร้องว่า ... เกิดมาเป็นคนเหมือนช้างงงง ... -"- *